تبلیغات
- - سروده ی همكار بازنشسته از كرمان

سروده ی همكار بازنشسته از كرمان

چهارشنبه 22 مهر 1388 01:03 ق.ظ

نویسنده : سید محمد حسینیان

با سلام

آقای  غلامرضا گرجی  فریمانی  از  همكاران  بازنشسته  آموزش و پرورش  استثنایی كرمان بر ما منت نهاده و سروده ای برایمان ارسال نمودند  كه  در ادامه  مطلب آن را مشاهده می فرمایید

جا دارد  كه از این همكار  بازنشسته  كه در  عرصه ی  وبلاگ نویسی   نیز  با وبلاگ  پیچک احساس سروده هایش را در معرض استفاده همگان قرار می دهد تشكر نمایم 

  سلام //این قطعه در كتابم منتشر شده ،اما تقدیم می كنم به معلمان عزیز استثنایی قایم شهر كه بسیار از مردم خوب قایم شهر خاطرات مهمان نوازی دارم .

   گل باغ خیال

زبان     بی زبانیها     تویی  تو           توان    كم توانیها    تویی  تو

تو  اشك  لحظه های  حزن مایی        نوید     شادمانیها     تویی تو

تویی    شمع  شب   تار   دل  ما       فروغ     مهربانیها     تویی تو

                    تو نوری  ،      آفتابی،      آشنایی

                    تو چون خون و تپش در قلب مایی

تویی   دست نوازش  بر سر ما          تویی  شادی  به  چشمان تر ما

تو  تسكین  دل  پر درد و رنجی        تویی   در  اسمانها   اختر   ما

برای ما جهان بیش از صدف نیست      تو هستی در بر ما گوهر ما

                   سر   تعظیم   در   پیش   تو   ارم

                  كه  من  دانستنیها   از   تو   دارم

تو دنیای   مرا بر  من گشودی            توانا    بودنم     باور  نمودی

قناری  بودم  و جایم  قفس بود           قفس  را  از  خیال  من زدودی

به  چشم   دیگران   گر  ناتوانم           توان     بودنیهایم    تو   بودی

                  معلم     ای    گل    باغ    خیالم   

                 تو   هستی   قدرت   پرواز  بالم

من اكنون روی  پایم استوارم          هر انچه   می توانم، از تو  دارم

به دنیای  سیاه یاس و حرمان          نشستی  چون  سپیدی  در كنارم

خطی قرمز  به پاییزم  كشیدی         گشودی     دفتر     سبز    بهارم

                 تو  هستی   مظهر پاكی و خوبی

               تو  پایان بخش   غمهای  غروبی

بشد گوشه نشینی تار و پودم           تو  بردی  تار  غم را  از  وجودم

چو باشد دست گرمت بر سر من         تراوش  می كند  بر لب   سرودم

معلم،  ای   تپشهای    دل   من         چو  گل  تقدیم   می دارم  درودم

                 من      استثناییم      پروردگارا

                معلم   را    نگه دار   از  بلاها  

 (پویا)-  غلامرضا گرجی فریمانی – كرمان -20/7/1388




دیدگاه ها : نظرات